Historia "Gościńca"

   To miejsce jest kolebką rodu Nadrajkowskich. Już od trzech pokoleń jest własnością naszej rodziny . Dom był świadkiem wielu wydarzeń historycznych. Oparł się jednak wszystkim zawieruchom wojennym. W dawnych czasach w obrębie zabudowań Gościńca znajdowała się studnia oraz stajnia przyjezdna. Można tu było wymieniać konie, gdyż dom a w nim karczma położone były przy ważnej drodze.

   Rodzinna legenda głosi, ze stacjonował tu sam Napoleon Bonaparte podczas swej wyprawy na Rosję. Źródła historyczne potwierdzają, że wojska napoleońskie zatrzymywały się na postój w okolicach Inowrocławia. , a przez Jacewo właśnie prowadził szlak drogowy. W latach międzywojennych częstym bywalcem Gościńca był Generał Sikorski który miał swoją posiadłość nieopodal w Parchaniu (Jego ulubionym trunkiem była nalewka z wiśni ).

   W końcu XIX i na pocz. XX w. budynek był własnością niemieckiej rodziny Adolfa Dreyera. W domu mieściły się: sklep kolonialny, restauracja i pokoje gościnne. Po I wojnie światowej, niemiecka rodzina opuściła Dalkowo a w 1921r. Jan Nadrajkowski zakupił ziemię orną i karczmę od Skarbu Państwa Polskiego i konsekwentnie prowadził rozpoczętą przez Niemca działalność gastronomiczną. Jan zmarł 26.05. 1939r. Gdy wybuchła II wojna światowa rodzina nasza została wysiedlona a dom przejął niemiecki oficer. W listopadzie 1939r. Marcjanna i jej syn Alojzy osiedlili się w Lubartowie. Alojzy wstąpił do Armii Krajowej i jako kapitan dowodził odziałem dywersyjnym. Po wkroczeniu Armii Sowieckiej, Alojzy powrócił do rodzinnego domu z żoną Zofią gdzie ukrywał się przed SB do ostatniej amnestii w 1947r. Dom został całkowicie ograbiony przez stacjonujące wojska radzieckie. Po powrocie Alojzy prowadził gospodarstwo rolne i sklep kolonialny. W 1957r.otworzył restaurację czynną do 1972r. W tym czasie rodzina nasza była nieustannie inwigilowana i prześladowana przez służbę Bezpieczeństwa ze względu na AKowską przeszłość Alojzego i Zofii. Częste były obserwacje domu, rewizje, kontrole i domiary skarbowe. Obserwacje, podsłuchy nasilały się w okresie świąt socjalistycznych: 1 maja, 22 lipca, Rewolucji Październikowej i wyborów.

Gościniec przetrwał wszystkie wichury historii i nieco okaleczony ponownie został uruchomiony w 1989r.przez Krzysztofa (Syna Alojzego i Zofii) , który razem z żoną Bożeną prowadzi działalność do dnia dzisiejszego .

1898 rok	1898 rok	1914 rok	1921 rok
1947 rok		1908 rok

Marcjanna i Jan Nadrajkowscy

Zofia i Alojzy Nadrajkowscy

Bożena i Krzysztof Nadrajkowscy